در سالهاي گذشته اکثر روزنامه هاي ايران يک يا دو رنگ بودند و فقط در بعضي از جشن هاي بزرگ و ايام ويژه، صفحات تمام رنگي منتشر مي شد. در آن روزها رنگ دوم غالبا قرمز بود که در آگهي ها به شعار يا تيتر يا کادر آگهي داده مي شد و بيشتر عوامل بصري آگهي به رنگ سياه ارائه مي گشت به طوريکه در مجموع، ترکيب سياهي ها و قرمزي ها مناسب و معقول باشد.

اکنون اکثر روزنامه ها تمام رنگي هستند ولي بايد توجه داشت که جنس کاغذ و شرايط فني توليد روزنامه به مرغوبيت مجلات رنگي نيست و در طراحي آگهي روزنامه اي هنگام انتخاب رنگ ها اين موضوع را بايد در نظر داشت.

از رنگ بايد به موقع و صحيح استفاده کرد و رنگ بايد با ويژگي کلي موضوع هماهنگ باشد؛ براي مثال بهتر است در تبليغ اسباب بازي از رنگ هاي شاد و درخشان استفاده شود.  

توجه به تاثيرات رواني رنگ ها و ارتباط و همخواني آنها با موضوع تبليغ هنگام انتخاب رنگ غالب در يک آگهي بسيار مهم است. بعنوان مثال براي تبليغ محصولات آرايشي بهداشتي مثل صابون قطعا استفاده از رنگ هايي با شدت رنگي زياد مثل بنفش خالص يا قرمز تند در سطح پوشاننده و نسبتا وسيع در آگهي مربوطه تاثير نامطلوب و ناموفقي به همراه دارد. انتخاب يک رنگ غالب مناسب در تبليغ کالا مي تواند باعث شود بيننده قبل از ديدن جزئيات تصويري کالا به طور دقيق يا تقريبي با کالا آشنا شود.

در آگهي هاي رنگي وقتي تصوير کالا يا بسته بندي آن در اندازه هاي نه چندان کوچک ارائه مي شود رنگ کالا يا بسته بندي آن مي تواند کليد انتخاب ساير رنگ ها باشد. يعني بقيه رنگ ها مانند رنگ زمينه، رنگ شعار يا تيتر، رنگ نوشته هاي ريز، رنگ شکل هاي احتمالي استفاده شده در طرح به گونه اي انتخاب مي شوند که با رنگ محصول که در اختيار طراح نيست، مجموعه مناسبي را به وجود آورند.

فراموش نکنيم که با استفاده از رنگ در يک آگهي، صرفا به دنبال ايجاد جذابيت بصري نيستيم چون در آن صورت مي توان از رنگ تند و موثري بدون توجه به ماهيت تبليغ استفاده کرد. گرچه اين روش چشم خواننده يا بيننده را براي مدتي اندک مشغول مي کند اما موفقيت تبليغ و يا تعمق بيننده را تضمين نمي نمايد. بيننده تبليغ نبايد احساس کند که فريب خورده است.